به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی هنری پایگاه خبری تحلیلی دهگلان شیدا، در میان هیاهوی زندگی روزمره، گاهی داستانهایی متولد میشوند که انسان را به احترام وامیدارند، داستان کسانی که باوجود محدودیتها، راه خود را پیدا میکنند و ثابت میکنند موفقیت تنها به امکانات بزرگ وابسته نیست.
سوگند رستمی، دختر نوجوان روستای بگهجان در منطقه لیلاخ، یکی از همین روایتهاست، دانشآموز پایه نهم که در کنار تحصیل، باتکیهبر استعداد و خلاقیت خود وارد دنیای هنر شده و امروز محصولات دستساز او نهتنها در نقاط مختلف کشور، بلکه در خارج از مرزها نیز مورد استقبال قرار گرفته است.
او در کنار درسخواندن، با هنرهای رزین، شمعسازی و سنگ مصنوعی مسیر تازهای برای خودساخته و باوجود سختیهای زندگی، همچنان با امید به آینده نگاه میکند، خبرنگار دهگلان شیدا در گفتوگویی تفصیلی پای صحبتهای این دختر پرتلاش نشسته است.
هیچ محدودیتی نمیتواند جلوی علاقه و تلاش را بگیرد
دهگلان شیدا: ابتدا خودتان را برای مخاطبان معرفی کنید.
شنیا: با سلام و احترام، من سوگند رستمی هستم، با نام هنری شنیا فعالیت میکنم، دانشآموز پایه نهم مدرسه شهید غواصیه روستای بگهجان هستم و در همین روستا زندگی میکنم.
از دوران کودکی علاقه زیادی به کارهای هنری داشتم و همیشه دوست داشتم چیزهای جدید خلق کنم، بهمرورزمان این علاقه را دنبال کردم و توانستم در زمینههایی که دوست دارم مهارت کسب کنم.
دهگلان شیدا: چه شد که وارد فعالیتهای هنری شدید؟
شنیا: از کودکی همیشه به ساختن وسایل تزیینی علاقه داشتم، برایم جذاب بود که بتوانم با دستهای خودم چیزی خلق کنم که نتیجه فکر و خلاقیت خودم باشد، کمکم یاد گرفتم و تجربه کسب کردم و امروز در زمینه رزین، شمعسازی و سنگ مصنوعی فعالیت میکنم.
از هنر رزین تا خلق آثار متفاوت
دهگلان شیدا: درباره فعالیتهای هنری خودتان بیشتر توضیح دهید.
شنیا: رزین یکی از هنرهایی است که قابلیتهای زیادی دارد و میتوان با آن وسایل تزیینی، جواهرات و محصولات مختلفی تولید کرد، من تلاش کردم این هنرها را یاد بگیرم و از آنها برای ساخت محصولات متفاوت استفاده کنم.
در شمعسازی هم میتوان با کمی خلاقیت، محصولات زیبا و خاصی ساخت. سنگ مصنوعی نیز یکی از هنرهای کاربردی در حوزه دکوراسیون است که اگر به آن توجه شود، میتواند زمینه خوبی برای اشتغال ایجاد کند.
دهگلان شیدا: آیا تصور میکردید روزی محصولات شما فراتر از روستای محل زندگیتان دیده شود؟
شنیا: راستش در ابتدا فکر نمیکردم این مسیر تا اینجا ادامه پیدا کند، اما وقتی استقبال مردم را دیدم، انگیزه بیشتری گرفتم، محصولات من به شهرهای مختلف کشور ارسال شده و حتی سفارشهایی از کشورهای دیگر مانند انگلیس و آلمان داشتهام، این موضوع برای من افتخار بزرگی است که کاری که در یک روستا انجام میدهم، موردتوجه افراد مختلف قرار گرفته است.
وقتی یک دختر نوجوان، کنار خانواده ایستاد
دهگلان شیدا: شرایط زندگی و مسیر کاری شما همیشه آسان بوده است؟
شنیا: خیر، مسیر همیشه ساده نبوده است، گاهی مشکلات و سختیهایی وجود داشته، امکانات زیادی در اختیار نداشتهام و شرایط برای ادامه کار آسان نبوده است، اما همیشه سعی کردم ناامید نشوم، باور دارم اگر انسان هدف داشته باشد، حتی در شرایط سخت هم میتواند راهی برای ادامه پیدا کند.
دهگلان شیدا: کمک به خانواده و خوشحال کردن پدر و مادرتان چه احساسی برای شما دارد؟
شنیا: پدر و مادرم بزرگترین سرمایه زندگی من هستند، اینکه بتوانم کمکحال آنها باشم برایم باعث افتخار است، وقتی میبینم از تلاشهای من خوشحال میشوند، انرژی بیشتری میگیرم و احساس میکنم قدم کوچکی برای جبران زحماتشان برداشتهام.
درس را فدای کار نکردم
دهگلان شیدا: فعالیت کاری شما باعث نشده از درس فاصله بگیرید؟
شنیا: خیر، من علاقه زیادی به درسخواندن دارم و همیشه تلاش میکنم بین تحصیل و کار تعادل برقرار کنم، به نظر من علم و مهارت هر دو لازم هستند، کارکردن نباید باعث شود انسان از یادگیری و پیشرفت علمی دور شود.
دهگلان شیدا: چه پیامی برای نوجوانان همسنوسال خود دارید؟
شنیا: به دوستان و همسنوسالهای خودم میگویم دنبال علاقه و استعدادشان بروند، هر کسی توانایی خاصی دارد، فقط باید آن را پیدا کند و برای رشد آن تلاش کند، هیچ موفقیتی بدون تلاش و پشتکار به دست نمیآید، مهم این است که از قدم اول نترسیم.
رؤیای ساخت کارگاهی برای آموزش جوانان
دهگلان شیدا: برای آینده چه برنامهای دارید؟
شنیا: دوست دارم در آینده یک کارگاه داشته باشم و بتوانم تجربیاتم را به کسانی که علاقهمند به این هنرها هستند آموزش بدهم، افراد زیادی درخواست آموزش داشتهاند و من دوست دارم این کار را گسترش دهم، اگر امکانات و حمایت لازم فراهم شود، میتوانم افراد زیادی را آموزش دهم و حتی زمینه اشتغال برای دیگران ایجاد کنم.
دهگلان شیدا: حرف پایانی شما با مردم و مسئولان چیست؟
شنیا: میخواهم بگویم هیچوقت برای شروعکردن دیر نیست، بسیاری از جوانان و نوجوانان استعدادهای زیادی دارند که شاید هنوز دیده نشده است، اگر از استعدادها حمایت شود، میتوان اتفاقهای خوبی رقم زد، من هم امیدوارم با حمایت بیشتر بتوانم کارم را توسعه دهم و قدمی برای اشتغال دیگران بردارم.
سوگند رستمی شاید تنها یک دختر نوجوان روستایی باشد، اما داستان زندگیاش نشان میدهد بزرگی انسانها به سن و امکانات آنها نیست، گاهی یک اراده کوچک میتواند روایتی بزرگ بسازد، دختری از بگهجان با دستانی هنرمند، ثابت کرده است که فاصله میان یک روستای کوچک و جهانی بزرگ، تنها بهاندازه یک باور و یک تلاش است.
انتهای پیام/
