به نقل از کردامروز؛

به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی دهگلان شیدا، کوه شیدا که این بنای تاریخی در بلندترین نقطه آن ساخته شده، در ۲۵ کیلومتری شمال دهگلان واقع شده و روستایی به نام چمغلوی شیدا هم در نزدیکی آن قرار دارد، در واقع منطقه‌ای که این بنا در آن جای گرفته از جمله محوطه‌های باستانی و حوزه‌های تمدنی کهن ایران در کردستان به شمار می‌آید.

این بنای دیرپا به‌مانند مساجد و معابد قدیمی با قبه و گنبدی زیبا پوشیده شده و حامل پیام‌های رمزآلودی از اعماق تاریخ و فرهنگ ایران‌زمین برای علاقه‌مندان به آثار باستانی و بقایای تمدن بشری در این بخش از کشور است.

ارسلان پیری، از ساکنان روستای چمقلوشیدا، اظهار داشت: مردم برای زیارت و سیاحت از تهران، اصفهان، کرمانشاه، ایلام، همدان و سایر شهرهای استان کردستان به کوه شیدا می‌آیند، دیدن مناظر دشت لیلاخ از بالای کوه بلند شیدا حس و حال عجیبی دارد و انگار کل منطقه زیر پای شماست.

پیری در ادامه اضافه نمود: آرامگاه شیدای نازار، بنایی کهن و تاریخی که بر فراز کوهی بلند به همین نام در شمال شرقی روستای ظفر آباد از توابع بخش مرکزی شهرستان دهگلان در استان کردستان واقع شده است.

وی در ادامه مطلب اعلام نمود: در کوه شیدا مرقد شخص مقدس و محترم یا افراد صاحب‌منزلت و کرامتی مدفون شده است و البته سبحان وردی خان اردلان، جد امان‌الله خان بزرگ، والی مقتدر کردستان در این مکان مدفون است.

عارف مفاخری، از مسافران و بازدیدکنندگان کوه شیدا، گفت: کوه شیدا یکی از مناطق گردشگری لیلاخ بوده که خود زیارتگاه شیدا در قله و بالای کوه واقع شده و مردم برای زیارت، تفریح و گردشگری به این مکان مقدس و تفریحی رجوع می‌کنند.

مفاخری در ادامه اضافه کرد: جدایی از کوه شیدا، روستای شیدا، با قدمتی چندهزارساله در پایین کوه قرار گرفته است و آثار به‌جامانده از منازل و سبک ساخت آنها و نحوهٔ به‌کارگیری سفال‌ها در ساخت خانه‌ها، نشان از قدمت بالای این روستا است.

وی در ادامه توضیح داد: دورتادور کوه شیدا، مملو از چشمه‌ها و کانی‌هایی است که چشم از دیدن این‌همه زیبایی هیچگاه سیر و خسته نخواهد شد، همچنین مقبره شیدا در قلهٔ کوه و در ارتفاع ۲۳۵۰ متری نسبت به آب‌های آزاد قرار گرفته است، در مجاورت مقبره شیدا، بادام‌های وحشی (کوهی) قرار دارند که در فصل بهار، فضای بسیار زیبایی را به این کوه داده‌اند.

مسعود احمدی، از کوهنوردهای صعود کرده به قله کوه اعلام کرد: کوه شیدا، مکانی مقدس و درعین‌حال باصفا و خوش‌آب‌وهواست، من و سایر کوهنوردان در فواصل مختلف سال و در ماه ۲ الی ۳ مرتبه به این کوه می‌آییم.

احمدی در ادامه اذعان داشت: در واقع آب‌وهوای عالی و پوشش گیاهی مناسب و متنوع و هوای معتدل این کوه، انسان را به‌سوی خودش جذب می‌کند، وجود گنبد و آرامگاه شیدای نازار که در اصل هدف بسیاری از کوهنوردان است، ما را به‌سوی خود می‌کشد.

احمدی، اضافه نمود: کوه شیدا با دارابودن پوشش گیاهی متنوع، گیاهان دارویی بسیاری را در خود جای‌داده که هم خوراکی بوده و هم جنبهٔ درمانی را نیز دارد.

وی در ادامه تشریح کرد: همچنین کوه شیدا سرشار از گیاهان دارویی نظیر مرزه، آویشن، هزوه و بسیاری از گیاهانی که شاید من خودم تعدادی از آنها را به اسم نمی‌شناسم، از این گیاهان در تهیه دمنوش و مصارفی درمانی و پزشکی استفاده می‌شود.

گیاهان پرورش‌یافته در کوه شیدا، جنبهٔ درمانی را نیز دارند

محمد مظفری، دیگر کوهنورد ساکن روستای ظفرآباد، ابراز داشت: نکته بسیار مهم و حائز اهمیت در مورد این گیاهان این است که تمامی گیاهان وحشی یا کوهی بوده که بدون دخالت انسان رشد کرده است، در واقع اقلیم و شرایط آب‌وهوایی کوه، مانع از دخالت انسان و خود این گیاهان مفید را تولید می‌کند.

مظفری گفت: گیاهان پرورش‌یافته در کوه شیدا، جنبهٔ درمانی را نیز دارند، چند سال پیش به‌اتفاق یکی از خویشاوندان که مریض بودند به دکتر مراجعه کردیم که به وی پیشنهاد دادند برای مداوا به آلمان برود، پزشکان آلمان نیز با اعلام اینکه بیماری وی غیرقابل‌درمان بوده و مریض تا چند وقت دیگر زنده نخواهد ماند.

وی در ادامه مطلب اضافه کرد: مریض به پیشنهاد یکی از اهالی روستای چمقلو، از گیاهان خودرو کوه شیدا استفاده کرده و پس از مدتی کوتاه توانست بیماری را ریشه‌کن کند و الان نیز در قید حیات است و در کمال صحت و سلامت به زندگی‌اش ادامه می‌دهد.

مظفری در ادامه عنوان نمود: مقبره سبحان‌الله وردی خانی نیز در قسمت آرامگاه اطراف مقبره دفن شده است، به دلیل اینکه مسیر کوه صعب‌العبور است با استفاده از حیوانات اهلی، پیکر مرحوم و همچنین مصالح ساختمانی را در آن زمان جابه‌جا کرده‌اند.

طالب احمدی، ساکن روستای نیاز، با اشاره به تخریب آثار باستانی منطقه توسط افرادی که برای تمدن و فرهنگ منطقه، ذره‌ای ارزش قائل نیستند، بیان کرد: به مقبره شیدای نازار که ورود پیدا می‌کنیم با صحنه‌هایی تأسف‌بار مواجه می‌شویم که دل هر انسانی را به درد می‌آورد، نوشته‌ها و یادگاری‌هایی که این مکان مقدس را بیشتر شبیه به یک دفترچه یادداشت تبدیل کرده است.

احمدی ادامه داد: شاید اگر میراث‌فرهنگی و گردشگری شهرستان، بادقت و حراست و نظارت بیشتری بر روی آثار فاخر و تمدن لیلاخ داشت، شاهد بروز چنین اتفاقاتی در این مکان مقدس نمی‌شدیم، مقبره شیدای نازار، در طول چندین سال اخیر بالغ بر ۳ بار مورد تعمیر و بازسازی قرار گرفته و این مقبره و کوه آن شاخصه و فاکتوری از هویت و اصالت مردم منطقه لیلاخ است.

 نکته پایانی…

چند لحظه به این فکر کنیم که اگر از سایر نقاط کشور برای زیارت و سیاحت به کوه و مقبره شیدای نازار، به‌عنوان مهمان رجوع کنند، با دیدن چنین تصاویر زشت و زننده‌ای در مورد ما و فرهنگ ما چه تصوری خواهند داشت؟! آثاری که نشان از تمدن بشریت و مردمان لیلاخ را به تصویر می‌کشد، اما اکنون مورد هجمهٔ انسان‌ها قرار گرفته است، وجود چنین مکان‌هایی باگذشت چندین هزار سال از قدمتشان، هنوز تمدن و همان اصالت دیرین خود را زیبا و کامل محفوظ نگه داشته‌اند.

انتهای پیام/

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *